Poszczególne stadia kariery zawodowej stwarzają specyficzne problemy i zadania zarówno dla zatrudnionych pracowników, jak i organizacji, której są członkami.
- Okres podjęcia pierwszej pracy po uzyskaniu niezbędnego poziomu wykształcenia wiąże się z koniecznością opuszczenia środowiska szkolnego i adaptacją do środowiska pracy. Dla podejmującego po raz pierwszy pracę młodego człowieka trudnym zadaniem staje się rezygnacja z własnych, być może wygórowanych oczekiwań i ambicji, prowadząca do poczucia niezadowolenia i rozczarowania.
Organizacje, które przyjmują absolwentów, powinny zająć się w procesie rekrutacji rzetelnie prowadzoną akcją informacyjną dotyczącą oferowanej pracy, aby zniwelować stereotypy myślowe i ograniczyć przyszłą fluktuację.
– W okresie kariery wieku średniego – gdzie przychodzi kryzys wieku średniego oraz okres zwolnionej dynamiki rozwoju kariery zawodowej pojawiają się trudności emocjonalne w akceptacji dojrzałego wieku, upływu czasu i zmian zachodzących w rodzinie.
Organizacja może podjąć działania mające na celu pomoc pracownikom w przezwyciężaniu trudności i kontynuowaniu przez nich rozwoju kariery, stwarzając możliwości przekazywania doświadczenia młodym pracownikom. Kierownicy mający w swej jednostce organizacyjnej pracowników będących na omawianym etapie kariery zawodowej mogą pomóc im w rozpoznaniu własnych mocnych i słabych stron, eliminować zagrożenia, przekazywać im informacje jak jest oceniana ich praca, a także motywować do dalszego wysiłku i uwzględniać tę kategorię potrzeb, którą mogą sami zrealizować.
– Podobnie jak okres kariery wieku średniego, okres późnej kariery zawodowej wiąże się z kolejnym kryzysem życiowym występującym po około trzydziestoletniej pracy zawodowej. Mimo że osoby znajdujące się na omawianym etapie kariery zawodowej bywają oceniane jako mniej produktywne, są jednocześnie postrzegane jako wszechstronnie przygotowane do rozwiązywania wielu trudnych problemów życiowych, będące w stanie przyjąć perspektywę zarówno aktora, jak i obserwatora, a więc z dystansem podchodzące do rozwiązywania zaistniałych trudności .
Organizacja może podjąć pewne działania, które ułatwią pracownikowi radzenie sobie z problemami w stadium późnej kariery zawodowej poprzez następujące rodzaje działań:
- prowadząc politykę zarządzania zasobami ludzkimi motywującą swoich seniorów do zaangażowanej pracy (np. poprzez system nagród, płac itp.),
- badając oczekiwania zaawansowanych pod względem stażu pracy pracowników,
- rozwijając możliwości częściowego zatrudnienia pracowników przechodzących na emeryturę i wzbogacając adresowaną do nich ofertę pracy o zróżnicowanych formach zatrudnienia.